|
Instytucje Wspólnot
Europejskich – Europejski Trybunał Sprawiedliwości i Sąd Pierwszej
Instancji
Tekst: Marcin Rutecki
Trybunał Sprawiedliwości został utworzony w 1952 r. na mocy Traktatu
Paryskiego, jako organ Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Od 1957 r.,
zaczął funkcjonować jako instytucja trzech Wspólnot Europejskich. Jego
kompetencje określone są w traktatach założycielskich WE. Polegają
zasadniczo na kontroli stosowania prawa wspólnotowego oraz jego
wykładni. Trybunał ma również istotny wpływ na rozwój unijnej
legislacji. Jedna z podstawowych zasad na jakich opiera się UE - zasada
supremacji prawa wspólnotowego nie ma uzasadnienia w przepisach prawa
stanowionego. Została stworzona od podstaw przez orzecznictwo Trybunału
Sprawiedliwości. Podstawę dla niej stanowią wyroki ETS, które zaliczane
są do acquis communautaire (dorobku prawnego Wspólnot).
Siedziba Trybunału znajduje się w Luksemburgu. ETS jest ostatnią
instancją wspólnotową. Jego wyroki są niepodważalne i wiążące dla sądów
państw członkowskich. Trybunał jest uprawniony do rozstrzygania sporów
prawnych wynikłych między państwami członkowskimi, instytucjami UE,
przedsiębiorstwami i osobami fizycznymi.
Skład Trybunału
W skład Trybunału wchodzi jeden sędzia z każdego państwa członkowskiego.
Obecnie składa się on z 25 sędziów. Wspomaga ich 8 adwokatów
generalnych, których zadaniem jest przedstawianie bezstronnych i
niezależnych opinii na temat spraw, które stanowią przedmiot
postępowania na forum trybunału. Sędziowie i adwokaci generalni są
wybierani na mocy uzgodnień między rządami, a ich kadencja trwa sześć
lat. Sędziowie, spośród własnego grona wybierają na trzy lata
przewodniczącego Trybunału.
Trybunał Sprawiedliwości rozpatruje sprawy podczas sesji plenarnych lub
w sześciu izbach. Orzeka zwykle w składzie trzech lub pięciu sędziów
(zawsze musi być liczba nieparzysta). Sesje plenarne odbywają się
wówczas, gdy Trybunał tak zadecyduje, lub gdy zwróci się o to państwo
lub instytucja, która wnosi sprawę. Orzeczenia Trybunału podejmowane są
większością głosów i odczytywane podczas publicznego przesłuchania.
Odmienne opinie nie są brane pod uwagę.
Sąd Pierwsze Instancji
Od 1989 r. ETS jest wspomagany przez Sąd Pierwszej Instancji, powołany
na mocy Jednolitego Aktu Europejskiego. Sąd ten jest odpowiedzialny za
wydawanie orzeczeń w niektórych rodzajach spraw, zwłaszcza tych
wnoszonych przez osoby prywatne oraz w sprawach związanych z nieuczciwą
konkurencją między przedsiębiorstwami. Sąd Pierwszej Instancji składa
się z czterech izb, w których zasiada po trzech lub pięciu sędziów.
Czym zajmuje się Trybunał?
-
rozpatruje skargi wnoszone
przez państwa członkowskie, instytucje UE, przedsiębiorstwa lub
obywateli państw UE, orzekając, czy nastąpiło naruszenie unijnego
prawa,
-
wydaje orzeczenia wstępne
na wniosek sądów krajowych o interpretację lub stwierdzenie
prawomocności ustawodawstwa wspólnotowego,
-
rozpatruje odwołania od
decyzji Sądu Pierwszej Instancji Trybunał wydaje orzeczenia w
przedstawionych mu sprawach. Najczęściej są to:
• wnioski o wydanie orzeczenia wstępnego; • skargi z powodu
niewykonania zobowiązania;
• skargi o unieważnienie aktu prawnego; • skargi z powodu
bezczynności.
Orzeczenia wstępne
Sądy każdego państwa UE mają obowiązek zapewnić, że prawo
wspólnotowe jest właściwie stosowane. Istnieje jednak ryzyko, że sądy w
różnych krajach mogą odmiennie interpretować przepisy prawa
wspólnotowego. Aby zapobiec takiej sytuacji, ustanowiono procedurę
wydawania orzeczenia wstępnego. Jeśli sąd krajowy ma wątpliwości co do
interpretacji lub ważności prawa wspólnotowego może, a w niektórych
przypadkach wręcz musi, zwrócić się po radę do Trybunału.
Rozstrzygnięcie jest wydawane w formie orzeczenia wstępnego.
Zmiany w Traktacie
Konstytucyjnym
Traktat zmienia nazwę Europejskiego Trybunału
Sprawiedliwości na Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Do
najważniejszych zmian przewidzianych w projekcie TK należy zaliczyć:
-
zmianę nazw organów
sądowych (m.in. ze względu na likwidację „systemu filarowego” w
przyszłej Unii i przyznanie jej osobowości prawnej),
-
rozszerzenie zakresu
dokonywanej przez Trybunał kontroli działalności organów unijnych
oraz powołanie „komitetu konsultacyjnego” do opiniowania kandydatów
na sędziów i rzeczników generalnych,
-
Trybunał Sprawiedliwości na
mocy Konstytucji uzyska uprawnienia do orzecznictwa w zakresie
uregulowań zawartych w Karcie Praw Podstawowych (Karta została
włączona do Konstytucji)
Przyszły Trybunał będzie
obejmował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Sąd oraz sądy
wyspecjalizowane. Podstawowym zadaniem sądów przyszłej Unii będzie
zapewnienie przestrzegania prawa Unii oraz jego jednolitej wykładni i
stosowania.
Przewiduje się rozszerzenie zakresu jurysdykcji Trybunału
Sprawiedliwości UE o kontrolę legalności aktów organów i jednostek
organizacyjnych Unii, które zmierzają do wywarcia skutków prawnych wobec
podmiotów trzecich (art. III-365 ust. 1 TK) oraz o rozpatrywanie skarg
na bezczynność powyższych organów (art. III-367 TK). Mimo wyłączenia
Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa spod jurysdykcji
Trybunału, przewiduje się możliwość kontroli przez Trybunał środków
restrykcyjnych stosowanych wobec osób fizycznych i prawnych, przyjętych
przez Radę na podstawie ogólnych przepisów dotyczących działań
zewnętrznych Unii (art. III-322 TK).
Źródła:
Traktaty: Jednolity Akt Europejski, Traktat z Maastricht, Traktat z
Nicei, Traktat Konstytucyjny UKIE, EuroPAP, Europe – Portal Unii
Europejskiej Cezary Herma: Najważniejsze postanowienia systemowe
Traktatu Konstytucyjnego Unii Europejskiej (CZĘŚĆ I) |